سلام آقا... این روزها بیشتر از همیشه، طعم تنهایی را میفهمم. نه از آن تنهایی که با نبودن آدمها به وجود میآید. از آن تنهایی که میان شلوغی هم دست از سر آدم برنمیدارد. گاهی دلم میخواهد فقط بنشینم و با کسی حرف بزنم که لازم نباشد چیزی را برایش توضیح بدهم. کسی که سکوت مرا هم بفهمد. آقا... اگرچه شما را نمیبینم، اما همین که میدانم میتوانم این چند خط را برایتان بنویسم، کمی از سنگینی دلم کم میشود. شاید بیکسی واقعی، دور بودن از شما باشد.
برچسب:
نویسنده: النا افشاری
تاريخ: دوشنبه
22 تير
1405 ساعت: 15:04